Между два фестивала — има огромно пространство. 2024. 2025. 2026. И чак през 2027 — отново сцена, отново хора, отново живото „Благодаря“.
Но благодарността не може да чака две години. Тя трябва да звучи. Винаги. Затова се роди химнът. За да има между фестивалите, когато няма сцена и няма тълпа, музика, която напомня: ние помним. Ние сме благодарни. Ние не мълчим.
Химнът е сърцебиенето на проекта между неговите живи моменти.